blog background
 
PierniczyMotorniczy: Poznański Bimbajarz
tramwaj,bimba,autobus,motorniczy,kierowca,praca,komunikacja miejska,społeczeństwo,miasto,Poznań
metka_epoznan
NIEPEŁNOSPRAWNOŚĆ? ŻYJMY BEZ OGRANICZEŃ! / wpis z dnia 9 października 2018
ok
0
not ok
0
liczba odsłon: 103

– Bardzo nie lubię jak mnie cokolwiek ogranicza – mówi Marek Suwezda, niepełnosprawny i niewidomy, bloger o przewrotnej nazwie STARYNIETOPERZ. Poznajcie jego historie i spostrzeżenia na otaczającą nas komunikacyjną rzeczywistość opowiedzianą z poziomu wózka inwalidzkiego poruszającego się po Poznaniu.

38-letni Marek to „wulkan” o niesamowitym poczuciu humoru. W bezpośredniej rozmowie trudno się oprzeć stwierdzeniu, że entuzjazmem  „płynącym” z każdego słowa pozytywnie zaraża :-). Życie Suwezde nie rozpieszczało. Po ciężkim wypadku samochodowym stracił wzrok. Był dzieckiem, miał 6 lat. Obecnie od paru lat gdy stwierdzono nowotwór kręgosłupa, boryka się z ścięgnami kolanowymi. Po wielu operacjach w kraju i zagranicą musiał usiąść na wózku. Pochodzi z Węgorzewa i od 13 lat mieszka w Poznaniu. W Wielkopolsce, a dokładnie w Owińskach od 1992 roku. Z zawodu wikliniarz, dokładnie koszykarz/plecionkarz a także dodatkowo ceramik artystyczny. Kawaler, żyjący w związku partnerskim z Sylwią. Od niedawna ojciec niespełna rocznego Kamilka. W przeszłości uczestnik krajowej Paraolimpiady. Srebrny i brązowy medalista w biegu na 60 metrów. Jeśli ogląda sport w telewizji to najbardziej uwielbia skoki narciarskie i biegi. Coś co wyróżnia Marka to niesamowity „głód wiedzy”. Nauka to jego wielka pasja życiowa. Magister filozofii ogólnej, licencjat z socjologii, od października kontynuacja studiów w formie e-learningowej (przez komputer) na Uniwersytecie Warmińsko Mazurskim, kierunek – pedagogika opiekuńczo wychowawcza. Wymieniłem tylko te z większych i ważniejszych naukowych dokonań i osiągnięć.

– Prowadziłem kiedyś bloga na Onecie. Koleżanka długo namawiała. Zadeklarowała pomoc w technicznych zawirowaniach. Więc wyciągnąłem swoje szufladowe zapiski i dzieliłem się swoimi spostrzeżeniami i przemyśleniami w przestrzeni sieciowej o trudach dnia codziennego, meandrach komunikacyjnych osoby niepełnosprawnej i niewidomej. Wszystko „widziane” z poziomu wózka inwalidzkiego – wspomina uśmiechnięty rozmówca :-).

Darmowa czasowa przestrzeń serwerowa – blogowa dobiegła końca. Wcześniejsze wpisy Marka kandydowały w swojej kategorii do Bloga Roku 2013. Obecnie ponownie po dłuższej przerwie dzieli się swoimi życiowymi doświadczeniami na portalu blox.pl pod swoim dawnym pseudonimem – Starynietoperz. Wcześniej pisywał artykuły do różnych gazet poruszających tematykę niepełnosprawności w Polsce i Niemczech. Trzy lata temu jako redaktor – stażysta w Gazecie Wyborczej nagłośnił temat : Poznań musi być dostępny nie tylko dla zdrowych. Rok 2016 to kontynuacja współpracy z tą gazetą w której ukazuje się kolejny artykuł : Miasto chce poprawić Kaponierę. Jeszcze tej jesieni. Jako stażysta – tester w sposób namacalny Suwezda weryfikuje funkcjonalność Ronda Kaponiera po długoletnim remoncie.

W przeszłości młodziutki Marek daje próbkę swoich nieprzeciętnych intelektualnych możliwości. W drugiej klasie szkoły podstawowej w Owińskach nauczył się Alfabetu Braille’a. W internacie, po godzinach, ćwicząc na maszynie w jeden miesiąc poznał całość. Wywołując zdumienie wśród grona nauczycielskiego! Dwie dekady później, jako student wdraża w życie swój autorski pomysł. Numerycznie zostają oznaczone tym alfabetem pokoje akademickie na wysokości klamek. Pomysł ten udało się z powodzeniem wdrożyć w życie w poznańskich domach studenckich Jagienka i Zbyszko. Studenckie drzwi zdobią  „brajlowskie” poczciwe karteczki! Natomiast profesjonalne metalowe tabliczki zdobią drzwi sal wykładowych Wydziału Studiów Edukacyjnych na Ogrodach i pomieszczeń na ulicy Międzychodzkiej. Drogowskaz dla niedowidzących i niewidomych. Pomocna inicjatywa.

Komunikacja zbiorowa to dla Marka dzień powszedni. Przemieszcza się z jednego końca miasta na drugi. Nie zawsze jest to droga usłana różami…

– Zdarzający się brak empatii i działania ze strony kierowców i motorniczych, nie zawsze pasujący tabor o wysuwanej platformie, nadal znieczulica postronnych ludzi/pasażerów – oto niektóre nieprzychylne oceny Suwezdy. Z trudem przychodzi Markowi obiektywna ocena ludzkiego zachowania wobec niepełnosprawności. Czasami się zastanawia, czy jako niewidomy z charakterystyczną laską i dodatkowo na wózku nie jest odbierany jako….naciągacz i oszust! O zgrozo, aż włos na głowie się jeży … Chociaż krytyczny w swojej ocenie, podczas dłuższej wymiany zdań dostrzega w ostatnich latach znaczną poprawę w taborze autobusowym i  tramwajowym w tematyce udogodnień dla niepełnosprawnych. Zwłaszcza nowoczesny, niskopodłogowy tabor tramwajowy ekspansywnie wypierający starsze jednostki powoduje u osób na wózkach częstsze korzystanie z przyjaznych pojazdów szynowych. Ruszając w trasę trafia często na swoje ulubione Panie : Beatkę i Kaśkę. Kierujące autobusem kobiety rozpoznają Marka z daleka,  poza serdecznym uśmiechem, służą kompleksową pomocą podczas wspólnej miejskiej podróży.

Zamawiam herbatę i ciastko w kameralnej kawiarence. Pytam zaproszonego jakiego trunku się napije? Z rozbrajającym uśmiechem i ciętą ripostą wykrzykuje :

– Nie piję. Prowadzę! ;-) Zabawnie poklepując przy tym swój elektryczny wózek.

Pracowity, ambitny, uparty, nieugięty w pozytywnym znaczeniu. Jak sobie coś postanowi to do tego dąży! Z poczuciem humoru przyjmuje każdy kolejny dzień. Ciekawy świata, bierze życie takim jakie jest. Bez planowania, z świadomością ułomności bytu. Myśli i wdraża w czyn? Wręcz przeciwnie. Najpierw działa! Później myśli! :-) Próbowano mu wmówić, że wierzący po filozofii – traci rozum, a po teologii – traci wiarę. Roześmiany i pogodny gość zaprzecza. Twierdzi, że w jego przypadku to się nie sprawdziło! Szanowni Czytelnicy. Poznajcie.

MAREK SUWEZDA – CZŁOWIEK CIEKAWY ŻYCIA !

 

Post scriptum.

Tym artykułem chciałbym zapoczątkować cykl specjalnych wpisów pod tytułem „ Pozytywni z komunikacją w tle”. W przestrzeni blogowej pragnę ukazywać ciekawych i wyjątkowych pasjonatów z różnych sfer naszego społeczeństwa. Nie będą to „pudelkowe” postacie ze szklanego ekranu i kolorowych czasopism. Będą to ludzie wartościowi, stroniący od rozgłosu i popularności, blichtru i efekciarstwa. Dodatkową trudnością będzie namówienie takich osób na zwierzenia, o zgodzie na publikację nie wspominając! 


w wpisie blogowym wykorzystano zdjęcia archiwalne Gazety Wyborczej z 2016 roku.

WASZE KOMENTARZE
Autor bloga wyłączył możliwość komentowania tego wpisu
avatar
PIERNICZYMOTORNICZY
http://pierniczymotorniczy.pl/.epoznan.pl
RSSsend_message
Nazywam się Krzysztof Żukiewicz. Mieszkam i pracuję w Poznaniu.
Skoro trafiłeś na tego bloga to nieprzypadkowo. Lubisz tramwaje?
Ja także się z nimi zaprzyjaźniłem, mam nadzieję że na dłużej 🙂 .
Jako MOTORNICZY muszę gdzieś odreagować, dlatego przelewam nadmiar emocji na papier.
Być może czytając, inni się uśmiechną w wolnych chwilach od pracy, bo za sterem to już nam tak wcale nie do śmiechu…Gdy to mi nie pomaga, nie wystarcza, to wyskakuje z “mpkowskiego stroju” i biegnę niczym Tom Hanks z kultowego filmu Forrest Gump ;-). Wysiłek a w zamian pozytywne endorfiny to najlepsza odtrutka dla każdej stresogennej dziedziny pracy do której prowadzenie pojazdu szynowego na pewno się zalicza.

Jaki jest cel tego bloga?

Przybliżyć możliwie przystępnie, bez zbędnej napinki i w różnych “odcieniach” charakter naszej pracy.
“Efektem ubocznym” bloga jest pokazanie, że jesteśmy normalnymi ludźmi i jak wszyscy idziemy do pracy, a następnie pragniemy także wrócić do swoich domów uśmiechnięci jak większość przez nas przewożonych pasażerów 😀 .
Przeczytaj chociaż jeden z tych “wydumań”. Jeżeli nawet warga lub brew Tobie nie drgnie,
to szkoda czasu na czytanie kolejnych
POLECANE STRONY
www.pierniczymotorniczy.pl
ARCHIWUM WPISÓW
DREDZIARZOWI TEŻ WŁOSY DĘBA STAJĄ (30 wrz 2020)
DAMULA, LAKUMBA, DIGIDI I INNE TRAMWAJOWE POJĘCIA – ZAKLĘCIA / wpis z dnia 11 sierpnia 2020 (30 wrz 2020)
WORLD BLOOD DONOR DAY (15 cze 2020)
ŚLEDZIKI I BERMUDY Z OPASŁEGO SEGREGATORA (27 maj 2020)
HALUNY I ŻYCIOWY HORROR (2 kwi 2020)
TRZY W JEDNYM / wpis z dnia 3 marca 2020 (2 kwi 2020)
T ak K oleżanki K oledzy F itness / wpis z dnia 2 lutego 2020 (2 kwi 2020)
DWIE STRONY MEDALU / wpis z dnia 3 stycznia 2020 (2 kwi 2020)
OCH, KAROL / wpis z dnia 10 grudnia 2019 (2 kwi 2020)
JESIENNE TOROWISKO / wpis z dnia 30 października 2019 (2 kwi 2020)
KIM JEST MOTORNICZY? / wpis z dnia 9 października 2019 (2 kwi 2020)
POKIWKA / wpis z dnia 2 września 2019 (2 kwi 2020)
KURTYNA / wpis z dnia 4 sierpnia 2019 (2 kwi 2020)
WE ARE THE CHAMPIONS / wpis z dnia 25 lipca 2019 (2 kwi 2020)
NOCNE LINIE TRAMWAJOWE / wpis z dnia 17 czerwca 2019 (2 kwi 2020)
KIEROWCY Z INDII / wpis z dnia 1 maja 2019 (2 kwi 2020)
SALOON / wpis z dnia 19 kwietnia 2019 (2 kwi 2020)
KRYPTONIM “ELIMINATOR” / wpis z dnia 1 kwietnia 2019 (2 kwi 2020)
NASZA GAMMA LF 02 AC / wpis z dnia 16 marca 2019 (2 kwi 2020)
HISTORIA PEWNEJ REKLAMY / wpis z dnia 4 lutego 2019 (2 kwi 2020)
ZAWODOWA WOLNOŚĆ / wpis z dnia 11 stycznia 2019 (2 kwi 2020)
BLASZANE BĘBENKI / wpis z dnia 21 grudnia 2018 (2 kwi 2020)
TRAMWAJOWY *PAT / wpis z dnia 18 grudnia 2018 (2 kwi 2020)
JADĘ I OBSERWUJĘ / wpis z dnia 10 grudnia 2018 (2 kwi 2020)
MAGICZNA KSIĘGARNIA / wpis z dnia 27 listopada 2018 (2 kwi 2020)
NIEPEŁNOSPRAWNOŚĆ? ŻYJMY BEZ OGRANICZEŃ! / wpis z dnia 9 października 2018 (2 kwi 2020)
SAMO ŻYCIE / wpis z dnia 31 sierpnia 2018 (2 kwi 2020)
LANDARA NA SCENIE / wpis z dnia 26 lipca 2018 (2 kwi 2020)
PODRÓŻ ZA JEDEN UŚMIECH / wpis z dnia 18 czerwca 2018 (2 kwi 2020)
PRAPOCZĄTEK PIERNICZENIA / wpis z dnia 9 czerwca 2018 (2 kwi 2020)
BOMBOWE HISTORIE / wpis z dnia 23 maja 2018 (2 kwi 2020)
TORCIK Z JEDNĄ ŚWIECZKĄ / wpis z dnia 24 kwietnia 2018 (2 kwi 2020)
“KOSMICZNY” JASIU / wpis z dnia 4 kwietnia 2018 (2 kwi 2020)
WŁOSKIE TRAMWAJE W POZNANIU! / wpis z dnia 1 kwietnia 2018 (2 kwi 2020)
BLASKI I CIENIE – BLOGOWANIE / wpis z dnia 12 marca 2018 (2 kwi 2020)
TRAMWAJARKI WCZORAJ, TRAMWAJARKI DZISIAJ / wpis z dnia 7 marca 2018 (2 kwi 2020)
DZIEŃ KOBIET – WALENTYNKI ( do przerwy 0 : 1 ) / wpis z dnia 9 lutego 2018 (2 kwi 2020)
NA BAZARZE TRAMWAJARZE / wpis z dnia 5 lutego 2018 (2 kwi 2020)
DZWONEK BIMBAJARZA – KOSZMAR KIEROWCÓW / wpis z dnia 16 stycznia 2018 (2 kwi 2020)
UZALEŻNIENIA TRAMWAJARZA / wpis z dnia 10 stycznia 2018 (2 kwi 2020)
AZYMUT ZAJEZDNIA – NOCNE DO NABRZEŻA CUMOWANIE! / wpis z dnia 27 grudnia 2017 (2 kwi 2020)
NADZÓR W RUCHU / wpis z dnia 25 listopada 2017 (2 kwi 2020)
UŚMIECH MOTORNICZEGO – MIT CZY RZECZYWISTOŚĆ? / wpis z dnia 28 października 2017 (2 kwi 2020)
PRZESILENIE Z MOTORNICZYM W TLE / wpis z dnia 15 września 2017 (2 kwi 2020)
NIEWYPOWIEDZIANY BOHATER / wpis z dnia 17 sierpnia 2017 (2 kwi 2020)
BŁĘDNE KOŁO / wpis z dnia 7 lipca 2017 (2 kwi 2020)
MIĘSIĘCZNICA MŁODEGO MOTOROWEGO / wpis z dnia 13 czerwca 2017 (2 kwi 2020)